ஊடல் உணங்க விடுவாரோடு என்நெஞ்சம் கூடுவேம் என்பது அவா.

Ootal Unanga Vituvaarotu Ennenjam Kootuvem Enpadhu Avaa

Of her who leaves me thus in variance languishing, To think within my heart with love is fond desire

திருக்குறள் · குறள் 1310